Begin met wat je besturingssysteem al biedt
Windows' Opslagverkenning en macOS's opslagbeheer laten allebei zien welke mappen de meeste ruimte innemen, een prima eerste stap als je schijf vol zit. Geen van beide doet echter echte duplicaatdetectie: ze groeperen op categorie en grootte, niet op inhoud, dus missen ze duplicaten die zijn hernoemd of verplaatst.
Sorteren op naam en grootte brengt je maar tot op zekere hoogte
De volgende neiging is meestal om een map te sorteren op grootte of naam en met het blote oog naar kopieën te zoeken. Dat werkt voor de voor de hand liggende gevallen, zoals een bestand dat letterlijk "IMG_0231 (1).jpg" heet, maar valt uit elkaar zodra een duplicaat is hernoemd, verplaatst, of opnieuw opgeslagen door een andere app. Dezelfde inhoud, andere naam, en een handmatige controle mist het volledig.
De snelste betrouwbare methode: hash-gebaseerd scannen
Een hash-gebaseerde scanner leest de daadwerkelijke inhoud van elk bestand en berekent een vingerafdruk, een hash, die alleen identiek is als de bytes identiek zijn. Twee bestanden met dezelfde hash zijn echte duplicaten, ongeacht hoe ze heten of waar ze staan. Dat is de methode die DataBurrow onder de motorkap gebruikt; we hebben eerder uitgeschreven hoe dat precies werkt als je dieper wilt graven.
Een stappenplan van vijf minuten
Wijs DataBurrow op een schijf en laat het indexeren, wat de naam, grootte, type en hash van elk bestand leest zonder de inhoud aan te raken. Zodra het indexeren klaar is, schakel je naar het duplicatenoverzicht, dat elke set van echte, byte-voor-byte overeenkomsten groepeert. Van daaruit kun je elke match naast elkaar bekijken voordat je iets beslist.
Wat te doen zodra je ze gevonden hebt
Duplicaten vinden is het makkelijke deel; beslissen wat je ermee doet is waar mensen zenuwachtig van worden, zeker als de bestanden ertoe doen. DataBurrow is standaard alleen-lezen: het toont je de matches en laat jou kiezen wat er gebeurt, niets wordt verplaatst of verwijderd zonder jouw expliciete bevestiging.